R贸d

馃尦Wybra艂am si臋 z Sosi膮 na spacer. Jak ma艂o kiedy, by艂a pi臋kna pogoda. S艂o艅ce 艣wieci艂o swoim ciep艂ym, s艂onecznym blaskiem. Czu艂am, jak jego 偶yciodajna energia przenika sk贸r臋 mojej twarzy i p艂ynie dalej- prosto do serca.聽

馃尦Jak to mamy obydwie w zwyczaju, podesz艂y艣my razem do naszych Brz贸z. (Ja po cichu nazywam je pannami Brz贸zkami). Sosia, ka偶d膮 z nich obj臋艂a swoimi r膮czkami i przytula艂a policzek do ich szorstkiej kory.

馃尦Jest co艣 magicznego w drzewach. Bez wzgl臋du na to, co dzieje si臋 wok贸艂 nich, one stoj膮 majestatycznie, trzymaj膮c w sobie tajemnic臋 wydarze艅 艣wiata. Ile偶 to dzieci podobnie jak Sosia, przytula艂y do nich swoj膮 buzi臋. Ile偶 musia艂y widzie膰 ju偶 i rado艣ci i 艂ez. Ile偶 wys艂ucha艂y k艂贸tni i mi艂osnych zakl臋膰 kochank贸w?

馃尦Podobnie jak moja C贸reczka i ja przytuli艂am si臋 do drzew, wch艂aniaj膮c ich ogrzan膮 s艂o艅cem energi臋. Czu艂am, 偶e pozwalaj膮 mi na to. Wzajemna wymiana energii trwa艂a zaledwie kilka sekund (Sosia si臋 niecierpliwi艂a), ale i ta kr贸tka chwila sprawi艂a, 偶e si臋 u艣miechn臋艂am.

馃尦Kocham drzewa. By膰 mo偶e zabrzmi to dziwnie, ale s膮 moimi najlepszymi Przyjaci贸艂mi. To w艂a艣nie im, jako ma艂e dziecko, p贸藕niej dorastaj膮ca dziewczyna i teraz jakby nie patrze膰 „doros艂a” kobieta, powierza艂am i powierzam swoje my艣li i tajemnice. Moja Rodzina.

馃尦Wszystkie one po艂膮czone s膮 ze sob膮 systemem korzeni w spos贸b niewidoczny. Chocia偶 tych korzeni nie wida膰, to jednak s膮. Tym systemem przekazuj膮 sobie wzajemnie informacj臋 o tym, co czuj膮, co my艣l膮. Z chwil膮, gdy opowiadam im o sobie, o moich planach, marzeniach to wiem, 偶e s艂uchaj膮 mych opowie艣ci drzewa oddalone ode mnie tysi膮ce kilometr贸w. I od nich te偶 p艂ynie wspieraj膮ca mnie energia.

馃尦To tak jak w moim Rodzie- pomy艣la艂am. 呕ycie jednego cz艂onka rodu do pewnego stopnia wp艂ywa na 偶ycie pozosta艂ych. Staje si臋 r贸wnie偶 ich do艣wiadczeniem.聽

馃尦Podobnie jak drzewa kocham m贸j R贸d. Czuj臋 g艂臋bok膮 wdzi臋czno艣膰 za ka偶de do艣wiadczenie jakie by艂o Jego udzia艂em, m膮dro艣膰 i wiedz臋 z tego do艣wiadczenia wyp艂ywaj膮c膮. Jestem wdzi臋czna, 偶e jestem dzieckiem mojego Rodu, 偶e wspiera mnie i prowadzi.聽

馃尦To wa偶ne, by zna膰 swoje pochodzenie. To wa偶ne, by zna膰 losy swojego Rodu, swojej Rodziny. Nie bez powodu symbolem Rodu jest Drzewo. My ludzie- jak drzewa, po艂膮czeni jeste艣my sob膮 niewidocznymi ni膰mi losu, wydarze艅 i przeznaczenia.

馃尦Moje my艣li pop艂yn臋艂y do moich dw贸ch C贸rek. Przed艂u偶enie lini mojego Rodu, owoce Jego mi艂o艣ci.

馃尦Przytulaj膮c si臋 do ciep艂ego s艂o艅cem drzewa, poprosi艂am ca艂y m贸j R贸d i wszystkie drzewa, by zawsze obdarza艂y Mi艂o艣ci膮 i ochron膮 moje Dzieci tak, jak obdarzaj膮 mnie.

馃尶Pop艂yn臋艂a Magia..馃尶

 

 

, , , , , , ,

Jeszcze nie komentowano.

Dodaj komentarz

CommentLuv badge